سنى و شيعه آمده است كه پيامبر ( ص ) گفت : خداوند بجاى آن دو دست به او دو بال داده است كه در بهشت با فرشتگان پرواز مىكند . بخارى در صحيح خود از شعبى از ابن عمر روايت كرده كه او هرگاه به عبد الله بن جعفر سلام مىكرد مىگفت : اى پسر صاحب دو بال ، سلام بر تو . ( 1 ) ابن كثير در بدايه روايت كرده كه جعفر بن أبي طالب هنگامى كه از اسب خود فرود آمد و آن را پى كرد ، درحالىكه اشعار زير را مىخواند به سپاه روم يورش برد : « خوشا بهشت كه دست يافتن به آن خوش است و شرابش سرد . روم ، رومى است كه عذابش نزديك گشته ، كفر پيشه‌اى كه تبارش از حق دور است . بر من است كه اگر به آن برسم ، ضربت خود را بر آن وارد آورم » . ابن كثير و ديگر نويسندگان سيره گفته‌اند : هنگامى كه جعفر بن أبي طالب كشته شد ، عبد الله بن رواحه پرچم را به دست گرفت . نخست ترديد و ترس به او روى آورد ولى به خود گفت : « اى نفس اگر كشته نشوى خواهى مرد ، اين چشمهء مرگ است كه به آن وارد شده‌اى . آنچه آرزو داشتى اينك به تو داده‌اند ، اگر آنچه را كه آن دو تن كردند انجام دهى راه يافته‌اى » . ( 2 ) سپس از اسبش فرود آمد و با همراهانش به دشمن حمله برد . در همين حال كه مىجنگيد پسر عمويش استخوانى كه بر آن گوشت بود برايش آورد و به او گفت اين را بخور تا نيرو بگيرى . گفت : تو در اين روزها چه‌ها ديدى . آنگاه استخوان را از وى گرفته ، لقمه‌اى از آن را به دندان كند . ولى هنگامى كه ديد مسلمانان به سختى پيكار مىكنند آن را از دست افكند و جنگيد تا كشته شد . ( 3 ) در تاريخ ابن كثير آمده است كه پيامبر همان هنگام كه زيد و جعفر و عبد الله كشته شدند خبر مرگ آنان را به مردم داد و فرمود : زيد پرچم را